Prosta forma nauki matematyki, przede wszystkich zapisu pozycyjnego czyli dziesiątki, setki jedności.
Zobacz grafikę gryDzieci stoją w rozsuniętych rzędach między ławkami.
Nauczyciel demonstruje dwa różne ruchy: dziesiątka = jedno wspięcie na palce i uniesienie dłoni; jedność = jedno naprzemienne uniesienie kolana.
Prowadzący tłumaczy: „W liczbie 23 są dwie dziesiątki i trzy jedności”. Pokazuje dwa spokojne wspięcia i trzy uniesienia kolan.
Uczniowie wykonują przykład 23 wspólnie: wspięcie – wspięcie – kolano – kolano – kolano. Wracają do stania i robią cztery kroki marszu.
Nauczyciel podaje kolejne liczby z niewielką liczbą łącznych ruchów, np. 31, 42, 24, 33. Dzieci same odczytują dziesiątki i jedności oraz pokazują je ruchem.
Po dwóch rundach prowadzący pokazuje serię bez podawania liczby: trzy wspięcia i dwa kolana. Uczniowie odpowiadają: 32.
Zakończenie: każdy samodzielnie koduje liczbę 14, a klasa wspólnie sprawdza wykonanie.
WARIANT I–III: Klasa II–III: liczby do 44 z sumą ruchów nie większą niż 8; w klasie I dopiero po poznaniu
dziesiątek i jedności.
WARIANT IV–VI: Prowadzący wykonuje sekwencję, a uczniowie zapisują ją „w głowie” i odgadują
liczbę; można dodać 0 jedności (np. 30).
INNE: Można zmienić formy ruchu.